Beni en çok..
Ben yordum..
Müsaade ederek..
Başkalarının..
Beni yormasına..
Kendimi en çok..
Yine..
Kendim yıprattım..
İnanarak yüreğimle..
Sevgiye aşka..
Yalanlardan demetler..
Kendi olmayan yüzler..
En çokta..
En çok sevdiklerimin..
Güvenimi yıkılması..
Gitti ağrıma..
Bana..
En yakın sandıklarım..
Benden..
Ne kadarda uzakmış..
Canlarım..
Kanlarım..
Hepsi birer tuzakmış..
Alacak kalmayınca..
Hepsi birden yok oldu..
Perdeler kapandı..
Bitti tiyatrolar..
Ruhum da kapattı..
Dışa kapılarını..
Artık..
Yazılanlar..
Söylenenler..
Yara almış teselliler..
Neye yarar..
Ayhan
Ayhan Maloglu 2
Kayıt Tarihi : 19.10.2026 08:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!