Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Tükendimi sevginin çimleri..' Sayın Hocam..bu sesleniş yüceltiyor şiiri. Evet sevgi yok olunca..fırtınalar başlıyor ,erozyona uğruyor sevdalar,tükeniyor, dağılıyor...yine geçmişi arasada yok ediyor fırtınalar iz bırakmacasına....
Tebrikler Serap Hocam...harika diziler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta