suskunluk akıyor damarlarımdam
ve ağlayan bir çocuğun gezintisi bitmiyor içimde...
neydi?
bu sessizlik neyin sesi?
bu karanlık hangi ışığın vebali?
neyin nefesi ki bu..
sustukça içime çekiyorum
çektikçe yaralanıyorum...
nasıl bir nefes ki bu?
donan umutlarım alevleniyor...
nasıl bir ses ki bu?
neşeli adımlar dolanıyor kulaklarımda...
neydi ki bu?
yaktıkça,yeniden..yeniden dirilten
neydi?
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta