Nevzat Dağlı Şiirleri - Şair Nevzat Dağlı

Muhammed’in, Ali’nin gönlümde yeri yoksa,
Saz çalsam, semah dönsem iyi insan olamam.
Çevremdeki canlının bendeki hakkı çoksa,
Hüseyin’e hep yansam iyi insan olamam.

Dedemin adı Ali, amcamın Ali Rıza,

Ali’yi sevenlerin şavkı vurdu zamana,
Zaman neyi bilirdi Alevi olmasaydı.
Anadolu bağrında sevgi girdi zamana,
Zaman küskün kalırdı Alevi olmasaydı.

Türklüğün sesi çıktı, ozan türkü söyledi,

Orman düşmanları kundakçı oldu,
Ülkenin yemyeşil varı yanıyor.
Sahil boylarına piroman doldu,
Rantların ayarlı yeri yanıyor.

Her yerde yangın var bu nasıl işler?

Aydınlanma erleri birer birer gidiyor,
Sessizliğe bürünen Mümtaz Soysal da sıra.
Anayasa çiğnense kimler bir söz ediyor,
Kimler akıl verecek üstünde dura dura?

Çoğulcu demokrasi kahramanı susmuştu,

Haksız olan konuşup bizi ayrıştırıyor,
Haklı olan hesabı sormuyor ne yapmalı?
Düşmana alet olan yurdu karıştırıyor,
Halkım olan biteni görmüyor ne yapmalı?

Yaşamın renklerine tahammülsüz konuşur,

Okur, yazar olduk, hayatı bildik,
Bilgiler verdiniz siz öğretmenim.
Bilimin yolunu sizinle bulduk,
Her yerde vardınız siz öğretmenim.

Sizin yanınızdı sevginin dibi,

Akıl sır ermiyor bu siyasete,
Abidik gubidik işler oluyor.
İnsanı düşürür hemen kasete,
Abidik gubidik fişler oluyor.

En alttaki bir bakmışsın zirvede,

Hakka yürüyeli yirmi yıl oldu,
Daha dün gibidir iziniz Hocam,
Fikriniz bizlere nurlu yol oldu,
Cumhuriyet kokar yazınız Hocam.

Atatürk seveni çok sayardınız,

Aleviye defol diyen,
İnsan mısın bil bakalım?
Cahil cahil haltlar yiyen,
Yazdığını sil bakalım.

Bölmek için ateş attın,

Adileşme yarışı finale yaklaşıyor,
Yalancının rekoru kırmasına az kaldı.
Katiller hep pusuda sabırla bekleşiyor,
Mazlumu arkasından vurmasına az kaldı.

Soyguncu, tezgâhını maharetle gizliyor,