Nevzat Çelik: Hakkında ziyaretçi görüşle ...

Nevzat Çelik
51

ŞİİR


37

TAKİPÇİ

  • Orhan Veli Gülenay
    Orhan Veli Gülenay 23.07.2005 - 15:53

    Bir insan ölüme yaklaşmanın nedemek olduğunu bu kadar mı güzel anlatır. Önünde saygıyla eğiliyorum

  • Kutu Kola
    Kutu Kola 27.05.2004 - 03:16

    O

    - nevzat çelik’e

    Dev gibi bir adam
    Zayıfca bir vücudun içinde

    Yüreği azarlarla kırılmış
    Ama hiç yılmamış

    Yazmış zaten
    Kitap gibi
    Bize hatmetmek kalmış

    Yüreği kanatlanmış sayfalarca
    Güney afrikaya uçmuş
    Kübaya
    Filistine
    Devrim ve direniş her nerdeyse

    Ben yetişememişim

    Sonra halice inmiş
    Arzu birahanesine
    Şiir defterini kaptırmış
    Kıskanmışım hırsızı

    Aşk demiş
    Devrim demiş
    Özgürlük demiş
    Dinlemişim

    Aşık olmuş adam gibi
    Terk edilmiş
    İnanamamış
    Şimdi sen gittin mi demiş
    Sessizlik
    Dinlemişim

    Ben daha çok küçükken
    Bir şafak vakti sıcak yatağımdayken
    O dönüyormuş gece yarılarından
    Üstü başı çatışma içinde
    Onu yakasını bırakmamışlar
    O bırakmamış

    Ben önlüğümü kapıya astığım zamanlar
    Onun kolları filistin askısına asılmış
    Sevgilisinin sarılası boynu hala boş

    Anlatmış durmadan
    Dinlemişim

    Yalnız kalmışım bir gün
    Hem de acımasızcasına
    Yeşil kaplı bir kitap bulmuşum
    Paylaşmışım yalnızlığımı
    Sevgili yoldaş kurbağalarla

    Okumuşum
    Okudukça anlamışım
    Bir sigarayı
    Dumanı tüten bir sigaranın yapamayacağını

    İp dar ağacında sallanırken
    Beklediği şafağın türküsünü söylemiş
    Bir namlu gibi dimdik
    Ben annemi özlemişim okudukça
    Ve anlamışım
    Bir gün bana bir şey olursa
    Bırakarak allahını kitabını duaya kalkan ellerin geleceğini
    Hem de hiç kuşku duymadan

    On sekiz yaşımı anlatmak istemişim ona
    Bir oğul gibi
    Bulutların bulut aşkın aşk olduğu yaşımı

    O anlatmış ben dinlemişim

    O görmüş geçirmiş
    Ben sadece büyümüşüm

    O neymiş
    Ben neymişim...

    Ocak ’04 tuzla