Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok çok güzeldi... Çok beğendim... Yüreğinize sağlık... Sevgi ve saygımla
YARADILIŞTAN BUYANA YARADANIN KOYDUĞU KURAL HİÇ DEĞİŞMEMİŞ.. YOK OLMAK İÇİN VAR EDİLMİŞİZ.. DAHA DOĞDUĞUMUZDAN İTİBAREN YOLCULUK ÖLÜME.. BİLE BİLE ÖLECEĞİMİZİ YAŞAMIYORM UYUZ? USTAYA SEVGİNİ VE HASRETİNİ MUHABBETİNİ ANLADIM AMMA BU KURALI DEĞİŞTİRMEZ DOST.. HADİ ESEN KAL SEVGİLERLE KAL..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta