Herşey yavaşca olur sessizce ağarır tan,
Dünyanın bile zamanladır dönüşü,
Bu sükunet, bu sabırdır bizi ayakta tutan,
Birdenbire değildir denizin köpürüşü.
Bu yola baş koyduk, toprak olana kadar,
Önce sorduk Allah'a sonra geldik dünyaya,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




birden bire değildir denizin köpürüşü isyan edişi küçük dalgalar birikip bir araya gelir vee alıp götürür mutluluğa umuda dair ne varsa.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta