Neşeli Günler Şiiri - Kemal Bölükbaşı

Kemal Bölükbaşı
447

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Neşeli Günler

Doğduğum sokağın çıkmazdı ucu
Oynarken dağ tepe aşardım anne
Gönençli bir yuva sevginin gücü
Sayende her şeyi başardım anne.

Sen evde kolkanat babam işteydi
Gözümüz bir kazan sıcak aştaydı
Kimimiz minderde kimi taştaydı
Olmadık düşlere koşardım anne.

Rızık Allahtandı az ile doyduk
Hasletler üstüne hasletler koyduk
Seni üzdük ise daha çok toyduk
Kızsan da öpmene şaşardım anne.

Mercimek söylerdin pirinç alırdım
Bir hülya kurardım öyle kalırdım
İrkilip kendimi evde bulurdum
Kabıma sığmazdım taşardım anne.

Ana baş tâcıysa kardeşler candı
Kemâli direğin yiğit babandı
Mutluluk dediğin işte o an dı
Ben de bu minvâlde yaşardım anne.

Kemal Bölükbaşı
Kayıt Tarihi : 15.1.2020 15:49:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


15 OCAK 2020/Kemal Bölükbaşı/Kahramanmaraş

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!