Serazat güvercin’dim; hedefi sevgi olan,
Kanat çırptığım ufuk ta kâinat kadardı
Bir kahır ki pusatsız fırlayarak pusudan
Dostluk için çırpınan kanatlarımı kırdı,
Umudu emzirmekten yorgun düştü yüreğim,
Kördüğüm özlemlerim kalbimde mahsur kaldı..
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Seyreyle enkazımın bağrında ki Gülşen’i;
Bir umut ikliminde hüsran yağmuru yağdı.
Ne hoyrat rüzgârlara göğüs germişti lâkin
Nazlı seher yeli’nin meltemiyle sarardı.
Can bulacak külümden muhabbet filizleri,
Sabır cenderesinde yanıp kavrulmak kaldı…
Fazla bir şey yazmaya gerek yok tek kelimeyle harika olmuş
Saygı ve sevgilerimle.
kutlarım.
ilk tam puan benden
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta