Nereye kadar Şiiri - Meryem İşler

İnsan bazen çıkmaz sokaklarda kalıyor,
Aldığı her nefes kalbine bıçak gibi saplanıyor.
Ne kadar güçlü görünse de insan,
Sabır da bir yere kadar dayanıyor.

Ağla, bağır, çağır, yetmezse haykır,
Ama nereye kadar sürer bu isyan?
Kendinden başkasına veremezsin zarar,
Yorulursun sonunda, yıkılır tüm duvarlar.

Bırak geçmişi, bakma ardına,
Yolunu kaybedersin sonra.
Düşersin derim karanlık kuyulara,
Pes edersen çıkamazsın sabahlara.

Bırak gitsin ciğeerini yakan hüzünleri,
Savur rüzgârlara.alıp görürsün dertlerini
Gözyaşlarını damla damla dök denizlere,
Karışsın mavi dalgalara gömsün derinlere

Yenilme şu üç günlük dünyaya,
İnadına gülümse hayata.
Sev, sevil doya doya,
Aç kalbini sonsuz umutlara.

Çıkar içindeki o masum çocuğu,
Koşsun yeniden düşlerin peşinden.
Korkmasın yarınlardan,
Tutsun umutların ellerinden.

Unutma, hatasız kul olmaz asla,
Hayatın her yüzü insanoğluna.
Yaşadığın her gün bir sınavdır aslında,
Yalnışları silmez sen doğru çıkmaz karşına

Düşmeden koşmayı öğrenemezsin.
Ağlamadan gülmenin kıymetini bilemezsin,
Sevmeden sevilmeyi bekleyemezsin
Acıyı tatmadan büyüyemezsin