Yıllarca hep sakladım bilsen ki, neremdesin?
Kalbimin tâ içinde, en derin yerindesin.
Sen varsın, senin tahtın, ecesisın oranın.
Sen kanımda, canımda, beynimde, serimdesin.
Özenle, çok uyumlu yaratmış Tanrım seni,
Hârikalarla nasıl yarattıysa evreni
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta