Bir güneş doğardı eskiden uzak uzak diyarlardan
Sefere çıkılırdı geçilir candan öte yarlardan
Bir sada ile yüz binlerce er atılırdı ileri
Ve ardında bırakmıştı sevdiklerini niceleri
Kimi adı "akıncı" başıbozuk dalardı yad ellere
Kimi "sipahi"dir at üstü yön tayin eder cenklere
Güzel ahlak dersini vermişlerdi şu kadim dünyaya
Gün ve seneleri belirlemişler bakıp gökde aya
Er meydanında Şan ve Şeref için al kan dökerlerdi
Mezar ve adları belli değil önemsiz kimselerdi
Enverler'i, Kuşçubaşı'ları saklardın sen bağrında
Delikanlılar koşarak gelirdi cenge her çağrında
Kosova, Niğbolu'da küffarın kaçışını izlerdik
Anlattıklarım yabancılar değil gardaş "bizlerdik"
Nerede o ruh, nerede o asil kan, nerde söyleyin
Haykırın "ölmedik" diye haykırın, deyin ki "bekleyin"
Vatan darda ise yine koşup geleceğiz diyerek
Keder ve elemle değil zafer marşları söyleyerek
Kayıt Tarihi : 24.06.2017 15:59:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!