Karanlık gecelerin
Issız kaypak sokaklarında
Çığlık çığlığa
Katlettiler insanı
Duyan olmadı
Sağırlaşmış duvarlarda
Yankılandı sesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Malesef insanlıkta öldü hepimizin başı sağolsun.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta