- Kadir Kabayel'e -
Kötüsün bazen, iyi olsan sevmezdim bu kadar zaten
Bilirim, sendin bana rağmen olmayı öğreten
Uğuldayan bir şeyler duymak isterim kulağımda,
Sesini unutalı çok oldu, silik bir hayal yüzün
Geçmiş ne çok zaman, ne çabuk,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta