‘’Seni’’ tekrar sordum gök yüzüne,
Yıldızlar paniğe kapıldı.
Ay; kendini güneşin arkasına sakladı.
Gün ettiler, ışıkta kayboldu hepsi birden.
Hemen yağmur bulutlarını çağırdılar.
Sabaha karşı göz yaşlarımla buluşup,
Çılgın bir nehir gibi coştular.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




’Seni’’ tekrar sordum gök yüzüne,
Yıldızlar paniğe kapıldı.
Ay; kendini güneşin arkasına sakladı.
Gün ettiler, ışıkta kayboldu hepsi birden.
bu kısmı...harika olmuş...aynı güzellikte devam ettirebilrdiniz...gerisi de güzel olmuş ama demem şu ki...artık gözyaşı yağmur gibi klişe kelimler bayıyor san ki bilmem bana kızıyormusnuz ama açık fikrimi söylüyorum...
saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta