Sen, Ayşegül...
Hani o, gözlerine bakıp kıyamadığım,
Hani ellerini tutup, sarılıp koklayamadığım,
Saçlarını okşayamadığım...
Aşkım, bi tanem,
Biricik sevdam...
Nerdesin?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




aglatma insanı bu kadar bir ayşegülde beni öyle yaktı biliyormusun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta