Bozuldu bağ bahçe, gitti bahçıvan,
Bülbülün konduğu gül nerde kaldı?
Her köşe virâne, her yan perişan,
Gönlüme şenlik veren el nerde kaldı?
Kurudu çeşmeler, sustu o pınar,
Ne seher ses verir, ne akşam yanar.
Bir zaman aşk diye tutuşan canlar,
Uğruna can verilen yol nerde kaldı?
Dost diye sarıldık, gölgeymiş meğer,
Vefa dediğimiz bir ömre değer.
Şimdi selâm bile hesaba değer,
Bir selâma koşan kul nerde kaldı?
Ne gülde o koku, ne sözde mana,
Herkes bir dünyayı yüklemiş cana.
Bunca kalabalık dolmuş dört yana,
İnsanı insana kul eden sevda nerde kaldı?
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 05:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!