Nerede görsem tanırım elleri yüzleri buruşmuş insanların hüzünlerini,
Satır satır işlemişler yüzlerinin çizgilerine ve çekip gitmemişler kalıp direnmişler,
Bak görüyor musun ellerini nasıl da onarılmaya ihtiyaçları var çok emek verdikleri her hallerinden belli öpülesi öpülesi o güzel eller,
Yürüyüşünden belli hanenin yükü çocukların aşı ekmeği üstü başı tütün kokan gömleğinin yakası sararmış bıyıkları, düşler hayaller akıp giden zaman,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta