Çevremiz atık dolu,ne kadar biliyoruz?
Kimyasal atıkları,bilmeden soluyoruz.
Hastalıklar çoğaldı,nedeni görmüyoruz,
Daha bilmediğimiz neleri soluyoruz...
Herkes çıkar peşinde,insanlık artık rafta,
Namuslular geride,namussuzlar ön safta,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta