Nejat Yılmaz Şiirleri - Şair Nejat Yılmaz

MEDET ALLAH HERDEM ALLAH
Yalnız senden yardım ister
Medet Allah her dem Allah
Rahmetini bize göster
Medet Allah her dem Allah

Yarin gönlü gül bahçesi
O bahçede var olayım
Ya bahçenin bir çeşmesi
Ya da ahuzar olayım

Ne gül kaldı ne dikeni

Bülbüle gül gerek, karanfil yetmez
Güle bülbül gerek, ebabil yetmez

Sevda şarkıları sustuğu zaman
Dökülür notalar, söze dil yetmez

Buluta ektim sevdamı
Ağlasın yüreğime
Sinemi söndürdün diye
Çölleri öldürsün diye

Buluta ektim sevdamı

(Oğlum Yunuscan’a)
Ne eli kara
Ne yüzü kara
Sadece gözükara

(Elazığ)

Kan gibi vücudu
Gezer de gezersin
Yüreğim okyanus
Yüzer de yüzersin

İçimde kasırga

Hançer yapsam ışıktan
Karanlığı yarmaya
Ümit dolu kaşıktan
Hayalleri sarmaya

Yandı sinemin piri

Ok gibi saplandın
Dumanaltı olmuş ciğerime
Kan tükürdüm her gece
Dağlar çöktü üzerime
Alev-alev yakıyor
Zahir mi kattın terime?

Madde aldı yürüdü
Korkuyorum Yunus’um
Manayı kir bürüdü
Korkuyorum Yunus’um

Bülbüller hiç ötmüyor

İnsanlara gel dedin
İnananlar koşuştu
Aydınlığa dal dedin
Yüreğimiz tutuştu

bak yüzümüz ak oldu