İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Sevginin tam zıddıdır nefret. Soğan zarı kadar dahi ayıraçları olmadan bir arada bulunurlar daima. Yalnız, biri diğerinin önünde olmak zorundadır,birinin eksilmesi diğerinin artmasına neden olur. Dileriz ki önde olan ve kazanan daima sevgi olsun. Kutluyorum şiirinizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta