At gitsin üstünden, senden uzağa
Meyletme kendine nefreti, kini!
Düşmeyesin sakın ondan tuzağa,
Eğletme kendine nefreti, kini!
Boz bulanık olan suyun değişsin,
Hep aklını alan huyun değişsin,
Hayallere dalan kuyun değişsin,
Söyletme kendine nefreti, kini!
Dostun acısına yürek banmışsan,
Zulme uğrayanı dostun sanmışsan,
İnsanlık ölmemiş, özde yanmışsan,
Dost etme kendine nefreti, kini!
Kendine engel ol yanma kibirle,
Nefsine çengel ol onsuz tabirle!
Aslına döngel ol sonsuz sabırla,
Mest etme kendine nefreti, kini!
Şahan der her zaman veren olmalı,
Gül bahçende gülü deren olmalı!
Aynada kendini gören olmalı,
Yar etme kendine nefreti, kini!
Kayıt Tarihi : 13.5.2013 03:19:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!