Ey pis nefis!
Seni ben nasıl öldüreyim?
Hangi dipsiz zindanlara sürgüne göndereyim?
Sen azgın lavlar püskürten bir yanardağ değil
Babilin asma bahçelerinde bir sümsük
Dingin sularda süzülen dup duru köpük
Âmâ sahibine ram olmuş
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta