Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Gönül der, keyfince solu, hayat bir nefestir,
Serin rüzgarları benliğimden yana estir .....bu hayata bir defa geliyoruz kendimizi kendimiz gibi yaşamalıyız...tebrikler..atıl kesmen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta