Yıllar oldu anahtarı unutalı
Artık cebimde yerini aldı
Ellerim yine zilde kala kaldı
Gülen gözlüm sensizlik hiç olmadı.
Her odada senin kokun vardı
Duvarlar sensizliğe tokat salladı
Aynalar beni hep kararttı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık çok güzeldi saygılar kaleminize
Karamanlı Aşık Çağlari
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta