Nefesimsin Şiiri - Yıldız Demirci

Yıldız Demirci
5

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Nefesimsin

Nefesimsin sensin
Küçük bir kız çocuğu oturuyor,
Korkusuzca
Uçurumun kenarında,

Ayakları sallanıyor boşluğa
Ha düştü, ha düşecek
Tut o çocuğu,
Tut ellerinden bırakma.

Seni göremeyince
Sesini, nefesini duyamayınca
Boğazımda bir yumru
Soluk soluğa

Nefesim kesilir, ruhum daralır
Benim nefesim sensin
Beni nefessiz bırakma.

Ruhum aç sana
Nefesine, sesine, sevgine
Dağlarda bozkırlarda yapayalnızım

İçim üşür sesim titrer
Buzdağı her tarafım
Beni kutuplarda bırakma.

Sonra bir güneş doğar ufuktan
Buzlarım erir çözülür
İliklerime kadar ısıtır beni.

Benim güneşim sensin
Beni güneşsiz bırakma.

Yarı hayalsin, yarı düş
Bazen varsın, bazen yok.
Bazen sımsıcaksın güneş gibi
Bazen tipisin göz gözü görmez

Fırtınalar eser yüreğimde
Kasırgalar kopar sensizlikten

Benim ruhum, nefesim sensin
Beni nefessiz bırakma.

Yıldız Demirci
Kayıt Tarihi : 18.11.2018 18:02:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


2017 ANKARA/Keçiören/Atapark'da' yazıldı.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Emek Ekin
    Emek Ekin

    Evet gayet güzel sade bir günaydın gibi geldi bana şiiriniz

  • Yıldız Demirci
    Yıldız Demirci

    Sağolun teşekkür ederim

  • Hüsamettin Sungur
    Hüsamettin Sungur

    Duygu yüklü şiirinizi
    beğeniyle okudum

TÜM YORUMLAR (3)