Nefesim Şiiri - Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:Ben seni nefesim gibi sevdim,
Ben seni ömrüm gibi, gözümdeki nur gibi sevdim.
Ben seni bedenimdeki can gibi sevdim;
Göğsümün kafesinde tutuşan ilk heves,
Aldığım her solukta sızlayan o nihayetsiz ses gibi sevdim.
Bir kentin geceden sabaha evrilen sessizliğinde,
Hiç kimsenin dokunamadığı o en mahrem odada,
Adını sadece dualarıma fısıldayarak sevdim.
Mevsimler soyunurken yapraklarını teker teker,
Ben sende kışın ortasında baharı vurmuş gibi,
Toprağın suya olan o kadim susuzluğuyla sevdim.
Ne zaman gözlerimi kapasam dünyayı dışarıda bırakıp,
İçimde yankılanan tek adımla buldum seni.
Ne bir başkasının harfi karıştı bu sevdaya,
Ne de bir yabancı göz değdi bu gizli mülke.
Zamanın teğet geçtiği, akrebin yelkovanı unuttuğu bir kuytuda,
Seni eksilmeyen, eskimeyen bir tutkuyla sevdim.
Gözümün feri, dizimin dermanı,
Yolumun hem başlangıcı hem o en güzel sonu...
Sensiz geçen saatlerin gölgesine sığınmadan,
Her gün yeniden doğar gibi,
Her gece seninle tamamlanır gibi sevdim.