Nefesim Şiiri - Nurgül Ankara

Nefesim24.07.2026

Sen, sabahın ilk ışığı, gecemin yıldızı,
Sessizliğimde yankılanan en güzel adımsın.
Kalbimin en derin yerinde saklı bir dua gibi,
Her attığım nefeste sen varsın, nefesimsin.

Gözlerin değince dünya yeniden yeşerir,
En soğuk kışım bahara döner bir gülüşünle.
Yorgun ruhuma umut, kırık kalbime merhem,
Hayata yeniden tutunuşumsun seninle.

Uzak olsan da eksilmez içimdeki yerin,
Sevda dediğin mesafe tanımaz ki.
Ben her özlemimde sana biraz daha yaklaşırım,
Çünkü kalbimin attığı her ritimde sen varsın.

Sensizlik bir kör kuyu, çıkılmaz derinlik,
Adını ansam söner içimdeki bu yangın.
Senli düşler kurarım her gece sabaha karşı,
Gözlerinde kaybolur bu yorgun başım.

Yollarımız ayrı olsa da kalplerimiz bir,
Bütün rüzgarlar seni fısıldar pencereme.
Bir ömür adadım ben bu sessiz sevdaya,
Sensiz geçen anlar haram olsun bu bedene.

Bir gün ömür biter, zaman sessizce susar,
Sana sevgim tükenmez, yıldızlar sönse bile.
Adını son nefesimde fısıldarım usulca;
Çünkü sen yalnız sevdiğim değil,
Yaşama sebebim, nefesimsin.