Nefesim Şiiri - Abdurrahman Çiftçi

Hani sabaha karşı güneşin ışıklarını gecenin gölgesine vurduğuna
Ve gecenin bir hışımla gökyüzünü terk ettiğine tanık olan deniz
Ve o insanın içini ürperten son bahar rüzgarlarının getirdiği köpüklerle boğuşurken
Dağların üzerindeki karlar parıldayıpta üzerine adını yazana dek bekliyorum
Hiç gözümü kırpmadan senin o binbir güzel halini aldığın
Ve benim henüz o halinle tanışmamış olmamla beraber
Ben senin gecenin sabaha teslimiyetinin takipcisiyim
Çünkü güneş her sabah dağlara senin adını yazıyor
Ve ben onu görmek için gözümü bile kırpmıyorum
Niyemi seni yazıyor?
Çünkü gökyüzünü aydınlatacak bir sen daha olmadığı için
Çünkü senin gibi tatlı biri olmadığı için
Ve çünkü çünkü kısaca bütün çünküler sende toplandığı için
Her sabah seni karşılamaktan bıkmış olabilir
Ben beklemekten asla
Artık sabah kalktığında sabahı hafife alan gözlerle bakma
Sabah senin için neler yaşatıyormuş bana öğrettin nefesim.