Gel de gör şu hâlimi, bir kere olsun,
Gözyaşlarım kurudu ağlamaktan,
Bir resmin kaldı, bir de hatıran,
Söyle, ne zaman diner fırtınam?
Adını anınca yanar yüreğim,
Seni nasıl unuturum nefesim?
Nefesim, nefesim
Seni nasıl unuturum nefesim?
Geceler şahidim, duvarlar sırdaş,
İçimde bitmek bilmeyen bir savaş.
Ben hâlâ sen diye yanarken burada,
Sen nasıl nefes alıyorsun orada?
Adını anınca yanar yüreğim,
Seni nasıl unuturum nefesim?
Nefesim, nefesim
Seni nasıl unuturum nefesim?
Şairül İslam Yunus Kokan
Kayıt Tarihi : 30.10.2026 15:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!