Nefes Şiiri - İbrahim Hani

Bir bakışın yetti aklımı almaya,
Gözlerinin içinde kaybolup gittim.
Alışkın değildim böyle kalmaya,
Seninle başlayan bir ömre yettim.
Öyle bir geldin ki derinlerime,
Senden önce meğer yaşamıyormuşum.
Geceyi bağladım hayallerine,
Sana çıkmayan yolları aşmıyormuşum.
Sesin gelse uzaktan, nefesim kesilir,
Gülüşün dağıtır bendeki dertleri.
Zaman seninle baştan yazılır,
Aşkınla fethettin bu boş kalpleri.
Bir insan nasıl böyle güzel sever,
Ruhumu ruhuna bağlayıp gidiyorsun.
Bu deli gönül hep seni över,
Bana hayatın anlamını veriyorsun.
Seninle anlam buldu her günüm,
Bırakma elimi, gitme bir yere.
Gözlerinde son bulsun sürgünüm,
Mühürledim bu kalbi sana bir kere.