Hep aklımın bir kenarındasın,
Unutmak istedikçe; dilime dolanansın.
Her nefesimde içime aldığım; bir daha bırakmak istemediğimsin.
Belki yavan kalırım,
Belki hak ettiğin gibi Sevemem,
Belki, bir masalın prensi olamam,
Ama adam gibi sevebilirim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta