Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Elif Can
Elif Can

Şair lisânı bilmez yüreğim. Elif'çeyi bilirim, özgürceyi, bir de derinceyi.

  • Kendi Kendime Dedim ki02.07.2020 - 18:34

    Ne güzel bir ikramdır,
    İnsanın insana zaman ayırması...
    .

  • tefekkür02.07.2020 - 18:29

    Elif'çe tefekkür;
    .
    Ölüm; adı soğuk bir kelime.
    Fakat eğer düşünme tarzımız, madde boyutunda olursa, ölüm düşüncesi ile organların ruha baş kaldırışı olur.
    Dünyaya dönük yürek, maldan, makamdan, kazançlarından, bedenden ayrılmak istemez ve hayata tutunmak isteyen, ayrılmak istemeyen bir direniş başlar.
    Fakat ölüm sonsuzluğa açılan kapı olarak bakıldığında, direnişten çok yüklerden arınma, özgürlük hissini getirir....
    Neden yaradıldığımızın idrakinde olduğumuz da, düşünceler somut olan zâhirden sıyrılır.
    Bizi biz yapan Ruhdur... Beden ise ona giydirilmiş kılıf...
    Nefes sayımız sona erdiginde, ruhumuz menziline gider.
    İnsanı insan yapan hasletler ruh ile beraberdir...

  • Kendi Kendime Dedim ki01.07.2020 - 10:12

    Karakteri zengin olanın,
    Tercihi sadeliktir...

  • boş ver01.07.2020 - 10:07

    Boş ver...
    Ne kadar anlatsam anlamayacaksın demenin, çocukça küsmenin yoludur.
    Sitem, hüzün, yorgunluk barındırır içinde...
    İki hecelik cümle, duyguları yok sayarak susturur, konusmayı keskin bıçak gibi kesip atar.
    Yarayı iltihaplı bırakıp, kangrene terk eder.
    .
    Anlat, boş veremem konu sensen,
    Cümlesidir oysa duyulmak istenen...

  • güven28.06.2020 - 21:55

    Size güvenen insanları, yarı yolda bırakmayın.
    Ah'ın bulamayacağı adres yoktur...

  • Kendi Kendime Dedim ki22.06.2020 - 11:40

    Ekmeğin helalse,
    Sevgin temizse,
    Bir de vicdanın rahatsa,
    Tereddüt etme, Dünyanın en mutlu insanı sensin...

  • günbatımı18.06.2020 - 09:39

    Gün batımı;
    En fazla dokunan vakittir duyguların teline.
    Gökkuşağının renklerine sarılır sanki gökyüzü.
    Sarı, turuncu, kırmızı, günbitimine şiirce imza atar adeta.
    Günbatımı;
    Hüzün kokan veda'dır.
    Güneş; ardına bakmadan, senden bütün renklerini çekip alır ve gider yâr gibi.
    Gittikçe, ışıksız zindanlara hapseder, karanlıklarla başbaşa bırakır seni...

  • Kendi Kendime Dedim ki17.06.2020 - 15:54

    Konuşarak kelimeleri incitme,
    kırılmış yanını ALLAH 'a bırak...

  • gökyüzü15.06.2020 - 20:54

    Kainatta her şeyin güzelliği başkadır ama gökyüzü ayrı bir güzellik ifade ediyor benim için...
    Renkler, tuval de resim gibi efsunlar insanı.
    Bazen bulutlu, bazen derin bir mavi.
    Akşam saatlerinde lacivert, gece siyahta asi.
    Ne kadar uzak olursa olsun, aynı göğün altında kavuşturur herkesi.
    Uzun süre seyredip, görülenin ardında, uçsuz bucaksız uzay boşluğunun olduğunu bilmek, hayranlık makamına yükselmeye kâfi.
    Uzayın bize görünen kısmı, kitabın ön sayfası gibidir gökyüzü...
    Özgürdür, hapsedilemez belki de eşsizliğine madalyadır satılamamak.
    Bazen umut, bazen huzur, bazen sığınma hissi verir ona bakmak.
    Seyrederken hayallere daldığım,
    İlâhi bir şaheserdir bakmaya doyamadığım...

  • tefekkür14.06.2020 - 14:16

    Elif'çe tefekkür;
    .
    Yetmiyor Dünya seması, dar geliyorum bazen âleme.
    Dert enkazı altında kaldığım günler, ruhumu elinden tutup uzaya gezintiye çıkarıyorum.
    Dünyanın bir nokta gibi gözüktüğü uzaklığa kadar gidiyorum.
    Bir yıldızın üzerine oturuyorum.
    Kainatın büyüklüğüne seyrediyorum bir süre...
    .
    Kainatta bir nokta Dünya
    Dünya da bir nokta Türkiye
    Türkiye'de bir nokta İstanbul
    İstanbul'da bir nokta ben...
    .
    O zaman diyorum kendime,
    Bu koskoca kainata hükmeden Rabbimin yanında, benim derdim ne ki...!
    "Rabbine dönüp, benim büyük bir derdim var” deme.
    Derdine dönüp, benim büyük bir Rabbim var” de."