Nedir Bilmem Ki Şiiri - Erdem Duran

Nedir bilmem ki senden başka söz,
Nedir bilmem ki senden başka kelâm.
Susmuş dilim, anlamsızlaşmış cümlelerim
Köhne gecelerin ardından.
soluksuzca öpmek,
Sana sarılmak nedir bilmem ki.
Lügatımda senden başka
Bir tek kelime kalmamış.
Adınla uyanıyorum sabahlara,
Adınla kapanıyor gecelerim.
Kalbimin içinde sen,
Kalbimin atışı bile sen.
Nedir bilmem ki gözüm,
Nedir bilmem ki ellerim…
Bakıyorum, dokunuyorum hayata
Ama her yerde sen varsın.
Bir rüzgâr esse adını fısıldıyor,
Bir gece inse yüzünü getiriyor bana.
Ben artık kendimi değil,
Seni yaşıyorum içimde.
Ellerim sen olmuş,
Gözlerim sen olmuş,
Kalbim sen olmuş…
Ben,
Senden ibaretim.