Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Eray bey teşekkür ederim...
sizin yüreklede yazılmışsa daha güzllere doğru :)))
bu şiirinizi özellikle çoook sevdim kendim yazsam bunları anlatırdım ancak:)))
teşekkürler safiye hanım
saygılarımla
Emin kardeş,değişik bir yorum(MU)gedi bana:)))))
Sende HAYIRSIZ çıktın, sende VEFASIZ çıktın.... Adın Batmasın 'Neden SEN?'
teşekkür ederim arkadaşlar...
işte o zaman sorma bana..
’’NEDEN BEN’’ diye
Sormaması gerek..Çok güzeldi.Kutluyorum......
çok güzel, tebrik ederim.. güzel sebepleri olan bir şiir okudum :)
yüreğine sağlık..sevgiler efendim...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta