Neden mi? Şiiri - Hüseyin Erdinc

Neden mi?

Ben seni seviyorum.
Seninle kalmak istiyorum.

Üzerine gelmedim, gitmek için değil;
yanında duruyordum çünkü senin yanın
benim en güvenli limanım,
dalga dalga çarpan gecemde
senin fenerin, seni bekleyen ışığım.

Gözyaşlarını izlemeyi seçmedim;
her damla senin içinden akarken
tenime değiyor,
içimde küçük göller oluşturuyordu.
Koştukça uzaklaştığımı sandın,
oysa ben rüzgar olup saçını savuruyor,
tenini okşuyor,
sen hissetmeden sana yol gösteriyordum.

Ateşi yakıp seni küle çevirmek istemedim;
yanardağım patladığında
ister istemez külleri savurmuşum.
Elini tutarken kalbini boşluğa bırakmadım;
her parmağın bir köprüydü
fırtınamla senin yanın arasında,
titreyen bir köprü,
ay ışığı altında parlayan gümüş bir halat gibi.

Saçını okşarken rüzgârını kestiysem,
çünkü seni fırtınalardan korumak istedim.
Mevsimler karıştıysa,
içimdeki kış ve bahar
senin sıcaklığınla barışmaya çalışıyordu.

Seni yarım bırakmadım,
yolu bilmeden yürüdüm.
Ama fark ettim: senin düştüğünü görebildiğimde
ay ışığı gibi uzandım yanına,
ellerimle seni kaldırmak için
geceyi omuzlarımda taşıyordum.

Sorularına cevap veremedim,
çünkü kalbim kelimelere sığmıyordu;
ama sevgim hiç susmadı.
Taşmayan ama derin bir göl gibi
senin yanındaydı,
içinde fırtınalarla sessizce çırpınıyordu.

Ben buradayım.
Kalbim senin ellerinde bir ateş gibi titriyor,
tenine değdiğinde geceyi eriten,
içimde çakan şimşekleri sana gönderen.
Gözlerin gecemde bir fener gibi parlıyor,
nefesim senin yanınla kasırga gibi çarpıyor.
Adın her adımımda
köklerimden fışkıran şimşekler gibi yankılanıyor.

Artık kaçmıyorum.
Artık fırtınalar içimde dolaşsa da,
ellerim senin ellerinde,
yüreğim senin yanında,
tenim senin teninde
ve ruhum senin ruhuna değiyor.

Ben seni seviyorum.
Ben buradayım.
Kapı kapalı,
yol bende bitiyor.

Nefesim senin yanında duruyor,
adım atmıyorum.
Titreyen her parçam
bu kez kaçmıyor,
sana kalıyor.
Hüseyin ERDİNÇ
Not: Gönül KÜTÜK Neden şiirine Naziredir.