Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bende soruyorum bir şiiri bu kadar güzel yazmışsın neden sayğılarımla
Sorular tükenmiyor şu belleğimde
Bir tek söz binlerce kuşku taşıyor neden
Her şeyi boş verip bir hayal aleminde
Yaşayabilir mi insan hiç düşünmeden....Harika Ali bey beğeniyle okudum teprikler...
Belki bütün soruların cevabı biliniyor ,belki duymak ,bilmek istenmeyen cevaplar bunlar.. Neden..Rüzgara karşı koyamayan yaprak gibi savrulan sorularla bilinmezliklere çıkmaza sürüklenen umutsuzluk... Duygular çok etkin yansıtılmış..Kutlarım Gülali bey..Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta