İnsanlar biçim biçim.
Kim neye değer bilemiyor insan.
Hayata bir kez geldiğimizi bile bile, bir başkası için acı çekmek aslında ne de saçma.
Her gelişinde aklına, bu kıpırdama, bu heyecan ve korku neden?
İnsan nereye kadar dayanır, nasıl kurtarır kendini bu bilinmezliklerden?
Birileri hayatı boşverebiliyorken,
Bizlerin acılarla boğuşması neden?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta