Neden gidilince insanların değeri biliniyor,
Kendini karanlığa bırakır boşlar hayatı.
En önemlisi onsuz yaşayamayacanı sonra anlar,
Hayatta tutunacağı dalı kalmaz...
Kimseyi umursamaz işi,gücü,herşeyi....
Değiyormu hiç can üzmeye boş yere,
Sıkıntı yapmaya hayatı cekilmez yapmaya.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta