ağlıyor bak sen giderken bütün ağaçlar.
yemyeşil göz yaşları yerlerde
diyorlar ki hep bir ağızdan ne olur ne olur gitme.
içimizde hepimizin bir korku var
hepimizin yürekleri ağzımızda
diyoruz ki ne olur sun iyi düşün ve gitme.
o sarı saçlarını savururken rüzgarda,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta