Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

terk edilmiş
örene dönmüş
bakımsız
yanmış, yıkılmış
virane yürekler

akıl
mantık
ruh
beden
duygu
sevda

öyle ya da böyle
küresel başbelası
kaygıyla
mücadeleyle
kayıplarla
bilimle

ayağa düşmeden
vicdanın da
bir sahibi olmalı
kalmamalı öyle
bir başına ortalık yerde
yitirmemeli tılsımını

kapkara bir yürekte
korkudan
kireç rengi surat
beti benzi solmuş
huzursuz
vicdanı sızlayan

Sabahın kör karanlığı
Ve soğuk kavuruyor
Kırağı tutmuş her yanı
Gözümde
Araçlardan uzayan ışık huzmeleri
Filistin’in üstü açık evlerinde

Kötü günlerin
Berbat sarmalından geçiyoruz
Sağımız acı
Solumuz sancı
Baskı, zulüm, işkence
Yaşananlarsa sarsıcı

bırak günleri
saniyeler geçmez bilmez
bir tuhaflık kaplar
ben değilmişim gibi
içim içime sığmaz
volta yerine döner içim

içim,
kırık
ve çıkıklarla dolu
yüreğim
bildiğin donuk
bitmez ki

bilemedim ki
neyine vurulduğumu
boyuna, posuna mı
yoluna
yolağına mı
ilimin, irfanına mı