Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

Oblomovluğu kutsamadan
sıradanlığı kanıksamadan
olur olmaza katlanmadan
bahanelere sığınmadan
yalana sarılmadan
kör şeytana uymadan

uçmak geliyor içimden
günlük ömürlü kelebeğe özeniyorum
kanatlarımı bulamıyorum
konuşmak istiyorum
lakin sözcük kalmamış gibi
tümceler anlam kazanmıyor

İçimde sızı
Belirsizlik hissi
Karmakarışık duygu
Flu görüntü
Kısık
Ve yorgun gözlerle izliyorum

gecenin hain karanlığında
el ele tutuşmuş
orman yangınından fırlayan
gökyüzünü aydınlatan
kor topuydu
yüreğimizi yakan

Kıvrandıran
Duyguları donduran
O Mart ayazında
Kimse vazgeçmesin hayalinden
Çuha çiçeği kadar dayanıklı
Kar çiçeği gibi ulaşılamayan

gidiyorsun
geride
gittiğinden fazlası var
dönsen zarar
azı karar
tekrar

elde yok
avuçta yok
ne varsa yüreğimde
ve bütün yatırımım
umuda

neler görmedi ki
bu gözler
sevdayı
konsalide eden yürekler
duyguyu pazarlayan
insancıklar

hep saklı tuttum
leş kargaları götürmesin
vurulmasın
çalınmasın diye
umudum

asıl raydan çıkan
üstüne düşeni yapmayan
önlem almayan
savsaklayan
yürekleri algılamayan
doğruyu söyleyeni aşağılayan