Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kaçmak istiyor insan
zulme tanık olmamak
eli kolu bağlı
çaresiz kalmamak adına
saklanmak
uzaklaşmak

hayat, feykini attığında
umudun kırıntısı yol oldu bize
erinmeden
pes etmeden ve ıssızlıklarda
kör yaşamların peşine takılarak
izini sürdük meçhulün

Roma,Bizans,Osmanlı
Kimlere ev sahipliği yapmadın
Kimleri ağırlamadın ki
Usulünce ve edebinle
O kadim tarihinle
Dinlere

sevgiliyle ne zaman
o kürdili hicazkar şarkıyı
dinlesek Müzeyyen Senar farkıyla
karşılıklı hüzünlenir
kıyıda köşede
tek tük kalan

tatlı bir telaşla
mekik dokuyan
vapurlarla yarışan
martılarını ve o güzel seslerini
Yeni cami önünde
Beyazıt’ta güvercinlerini

o küçümsediğiniz
görmezden geldiğiniz
selam dahi vermediğiniz
dönüp bakmadığınız
on yara bandı
üç mendili

Ben bu hayatı
Yıllar yılı
Kaygılı
Kıt kanaat
İtiraz ederek
Soysuzluğa direnerek

uzatsam bacaklarımı
açsam dünya atlasını önüme
fonda hafif müzik
yanımda sen
yerlerden yer beğensem
ülkelerden ülke

rüzgarın üflediği
odun ateşinde
demli semaver çayı
ne naz
ne eda
tadında sevda

çocukluğumuz
Ayşegül serisi
Kemalettin Tuğcu
öğrenme gayreti
Tommix,Texası
ardından Orhan Veli'yi