Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

öyle bir kor düştü ki
yüreğime
sola dönsem artar
sağa dönsem azar
kanar ki
kanar

iple çektiğimiz
o imrenilesi günler
dört gözle beklediğimiz
yarınlar nerede
ya çalınan umutlarımız
vadedilen gelecek

sönümlenmiş duygularıma
yeniden odun attın işte
afişe ettin
sevdanın girdabına kapılıyorum
körebeyim
uzanıyorum, tutamıyorum

kayıp zamanlarda
günün kovuğundan
sert yeller eser
ve sevdanın dayanılmaz sarmalında
gel gitlerle tutunurum yaşama
ne olur

yüzüğün parmakta
sevdanın yürekte bıraktığı
iz kadar ağır
ve derinliklidir sorumluluğun
tüm korkum ondan

denizi seviyorsan dalgadan
uçağı seviyorsan yüksekten
yağmuru seviyorsan şimşekten
demiri seviyorsan trenden
ve tutulmuşsa yüreğin
sevdalanmaktan korkmayacaksın

annesiz büyüyen
körpe kuzudan
tek başına
yaşam savaşı veren
yumurtadan
henüz düşen yavrudan

yüzün
neden düşmüş sevdalı
yüreğin solmuş
ayakta duramaz halde
sararmışsın öyle
dalından koparılmış

kırgınım sana
biraz da kızgın
aslında
yine de
kılına zarar gelse
ayağına taş değse

zulme teslim olmayıp
hapsolmadık kabuğumuza
ve
susmadık
avazımız çıktığınca
sinmedik