Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yeter ki gül sevdalım
ben ağlarım yeterince
sen dur
gerekirse ben giderim
var olmak istersen eğer
yok olurum inan

bu semt
bu şehir
bu etraf
seninle var
ve anlamlı
paylaşmayınca çoğalmıyor

YOKLUĞUN

sen olmazsan
dalda tomurcuk
yürekte çiçek açar mı

benim sonbaharım
ne yazın bitmesi
ne yaprakların
sararıp dökülmesi
yağmurun aralıksız yağması
ne soğukların başlaması

ayamın bozukluğunun
izdüşūmū
ve iç karartıcı gölgesi
çöktü üstüme
kırmızı gül
yaprağını döktü

kaç pişman kış
kaç yetim bahar
kaç nazlı güneş batımı
kaç hüzünlü direniş
dalına çaput bağlanmış
kuşlarla sırnaşan

içinde
hava
su
gökyüzü
ağaç
çevre

her nedense
görmezden gelinir
basite indirgenir sevdalar
hafife alınır
yok sayılır
zamana yaymaya çalışılır

İlerleyen saatlerde
Karanlık koyulaştıkça
Gönlüm sıkılmakta
İçim daralmakta
Daha ülke sorunlarına başlamadan
Yüreğimin içtenliğini

mümkün mü sanıyorsun
yaşanmışlıkları unutmayı
ve yok saymayı
yüreğimin hissettiklerini

Mayıs 2019