Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

yüreğime saldığın
vantuzla
sevdamın içini boşalttın
güzelim yaşamlara
duygularımı kahrettirdin

pırıl pırıl bir güneş
danslarıyla bütünleşen
martı çığlıkları
kulağa müzik gibi gelir
ruhunu dinlendirir
her dalga

var gibi
yoksun ya
yüreğım öksüz
yüreğim garip
bağrımda ince bir sızı
ve yüreğim acıyor

o eski sevdaların
yerinde yeller esiyor
nerede o bağlanmışlıklar
adanmışlıklar
karşısızlıklar
göze almışlıklar

baktığın aynaya
yansıyan renginle
sen söylemeden
anlayamamıştım farkımı
bilmiyordum
derimin koyu değişikliğini

sıtma gibi nöbetlerde
hastalık derecesinde
ve hummalıdır sevdam
ne öğüt
ne ilaç
ne de tedavi sağaltmaz

iyilik kisvesinde
dönüşsüz terk edilmeyi
kötülükler ülkesinde
yerlerde sürünmeyi
nobranlığın yüceltilmesini
fetva verilirken

içime yaptığım yolculukta
karanlık tünelleri geçince
bir uçarılık
kuraldışılık
ılıman iklim
yaşam sevinci kapladı her yanımı

bir başkadır
gönlü yorar
uzaktan sevmek
içtenlik
yürek
ve bağlılık ister

bir insan
kandan,candan
akıldan
yürekten mürekkep
eğer insansa;
tanımadığı