henüz aklımızı
peynir ekmekle yemediğimiz
o tıfıl dönemlerde
adı sanı belliydi
gelenekselliği
henüz tükenmemişti
çalakalem ekmeğe yağ sürerek
doyardı karnımız
cebimizde bilye
birdir birden, saklambaca
çember çevirdiğimiz
rüzgarda uçurtma uçurduğumuz
geridekiler
dündür
geçmiştir
mazidir
süreçse ileriye işler
eskimeyen umuttur
pikapta çaldığımız
o eskimeyen nameler
eski püskü plaklarla
hurdaya çıktı
kuşların
telgrafın tellerindeki
hakkıyla
ve adam gibi
ruhunu rolantiye alarak
Haliç’i seyir zevkiyle
semaverde demlenen
sonu gelmeyen
terk ettiğim
dönmeyeceğim
geçmişimi
yaşanmışlıklarımı
ve eksik kalmışlıklarımı
bıraktığım
bir yanın
denize kıyısı
atlas mavisi
berrak kum tanesi
açık hava
çay bahçesi
çok mu meraklıyız maceraya
toplulukta bulunmaya
tehlikeye kafa atmaya
başı buyrukluğa
bela aramaya
bana bir şey olmaz mantığına
ne ödenecek borcum
ne mecburiyetim
ne korkum var
eyvallah etmeden
kendi şiirimi yazar
kendi sazım çalar




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!