Necdet Uçan Şiirleri - Şair Necdet Uçan

kuş uçtuğunda
yuvasından
hüviyetini
ve güvenini
bir de hürriyetini kazanır

izinsiz
ölçüsüz
hadsiz
limitsiz
uyaksız
kuralsızdır sevdalarımız

Kül rengine döndü yüzler
Gözler çukurundan fırladı
Kaşlar çatık
Yürekler çatırdadı
Orta yerinden
Kim isterdi ki

hiç sordunuz mu
kendinize
bu yoksulluk
soysuzluk
aldanmışlık
riya niye

tuzu kurular
allamış pullamışlar acıları
caka satar
hava atarlar
peki sizi kim kurtaracak
yatacak yeri olmayanlar

kimi sevgiyle
kimi nefretle doldurur
yüreğin boşluğunu
kimi de
iki arada bir derede
debelenir durur

kimi
dışarıda ne olduğu ile
kimi
içindekilerle
yaralarıyla
yaşadıkları ile ilgilendi

sonsuzluğa uzanan gökyüzünde
parlayan yıldız
ve iyot kokulu maviliklerin
gözle görülen çakıltaşı berraklığında
net olanı seviyorum
içi dışı bir

kimisi
yürek taşır
kimisi taş
göğüs boşluğunda
kimisi
türkü yakar

herkesin içinde yaşattığı
farklı tanrısı
tanrıçası var
kimisi
ineğe tapar
kimi güneşe