gölge etme pencereme
kapatma kepenklerimi
yıllardır
dört duvardır baktığım
bir de
köhne tavan
üstüne
kırmızı çizgi çekerek
ve defterden silerek
nedensiz gidişin
onulmaz bedel ödetir
yamalı bohçaya dönen
çayın demlisine
sohbetin derinine
muhabbetin koyusuna
yüreğin hassasına
hasbıhalin bitmeyenine
dostun yüreklisine
Yüklemişsin sırtına
Dünyanın bütün yükünü
Yüreğine acıları
Göğüs boşluğuna sancıları
Gözlerinde hüznü saklamış
Bir türlü salamamışsın
ilk kez sevdalı
kocaman alanda
en kalabalıkta
gönlüme çöken yorgunlukta
dokunsan devrilecek kadar
korunaksız
yok oluşa değil
toprağa can
çiçeklere can suyu verdim seni,
gülüm
yasemin olup selam durdum
papatya olup el salladım gidişine
umudum üzülür
gelmeyince
ve yüreğim tepetaklak
kahreder yalnızlıklarım
sensiz
ve anlamsız kalabalıklarda
sevmeyi bilmeyen yürek
sonunu hazırlamış
yaşamını tuzaklamıştır
ve sonuna kadar öksüz
sonsuza dek
yalnızlığa mahkumdur
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!