ey yüreksiz
ey zalim
zavallı
muhbir provokatör
kaypak akbaba
her devir döneği
kirliliği yıkayamıyor
yağmur
ne barajlar, okyanuslar
ve güneş yetmiyor
karartıları ışıldatmaya
çaldığınız karalar
bırakın geçmişi
hesaplaşmayı
yaraları deşmeyi
duyguları incitmeyi
sevgiyle uğurlayın
gecenin hain karanlığında
el ele tutuşmuş
orman yangınından fırlayan
gökyüzünü aydınlatan
kor topuydu
yüreğimizi yakan
Oblomovluğu kutsamadan
sıradanlığı kanıksamadan
olur olmaza katlanmadan
bahanelere sığınmadan
yalana sarılmadan
kör şeytana uymadan
uçmak geliyor içimden
günlük ömürlü kelebeğe özeniyorum
kanatlarımı bulamıyorum
konuşmak istiyorum
lakin sözcük kalmamış gibi
tümceler anlam kazanmıyor
İçimde sızı
Belirsizlik hissi
Karmakarışık duygu
Flu görüntü
Kısık
Ve yorgun gözlerle izliyorum
bir kez
sözcükler kınından çıkmış
cümleler yaralayıcı
ağzımızın tadını bozarcasına
yakıcı sorunlar
kırıp geçiren
kısalan yaz gecelerinde
sohbetler
sabahın ışıklarına karışır
hiç kuşkusuz
uykulu gözlerle
yorgun günler
şüphesiz
zifiri karanlığın
üstüne yürürüz
emin adımlarla
ve aydınlık yarınlara
umuda biraz kala




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!